Commissie van Toezicht I & V-diensten (CTIVD) moet worden opgeknipt.

De Commissie van Toezicht Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten (CTIVD) moet worden opgeknipt. De toezichthouders uit die commissie vormen straks de nieuwe staf van de Tweede Kamercommissie "Stiekem" en het andere deel gaat mede adviseren over de operationele aansturing van de twee Nederlandse inlichtingendiensten.

De Kamer moet juist nu in één keer het parlementaire toezicht van de eigen commissie "Stiekem" versterken en de inlichtingendiensten in een adviesraad onderbrengen bij de minister-president.

Discussie over afluisteren is sexy bijzaak

Vooruitlopend op een reactie van de regering op het advies van de evaluatiecommissie Dessens, bestoken de media ons vooral met beschouwingen over het aftappen van kabelgebonden en niet-kabelgebonden communicatie door de Nederlandse inlichtingen- en veiligheidsdiensten MIVD en AIVD. Jammer genoeg is echter pijnlijk duidelijk geworden dat er alleen maar wordt gekletst over het kennelijk sexy onderwerp afluisteren. Dat verkoopt wel goed, maar het is een bijzaak die afleidt van de hoofdzaak.

Grootscheepse reorganisatie

Een dergelijke discussie over het afluisteren door inlichtingendiensten is echt maar bijzaak. Dit neemt niet weg dat het afluisteren goed geregeld moet zijn of worden, maar de hoofdzaak is de noodzakelijke grootscheepse reorganisatie van de inlichtingendiensten. Door gebrek aan kennis en visie bij veel Kamerleden en bij de media wordt de hoofdzaak zwaar onderbelicht. Je kunt niet zomaar een paar spelregels wijzigen zonder het speelveld aan te passen. Dat getuigt van kortzichtigheid. 

CTIVD moet worden opgesplitst

De commissie Dessens wil dat er zowel beter wordt gestuurd op de inhoudelijke operationele processen, als dat er een politiek onafhankelijke controle plaatsvindt. Het is helaas een ongelukkige keuze van Dessens om zowel de aansturing als de controle onder te brengen bij de Commissie van Toezicht betreffende de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten (CTIVD). Sturing en controle kunnen niet samen in één commissie. Daarom moet de CTIVD worden opgesplitst in een deel toezichthouders en in een deel ter versterking van de sturing op de operationele processen. 

Uitbreiding sectie "Stiekem"

Die toezichthouders vormen straks de nieuwe staf ter versterking van de geheime Tweede Kamercommissie voor de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten, de CIVD of "commissie Stiekem". Vanzelfsprekend zal hierdoor de kennis, het politiek gewenste noodzakelijke toezicht, als ook de effectiviteit van de CIVD worden versterkt. Ook zal de informatie aangeleverd door inlichtingendiensten beter kunnen worden beoordeeld. 

Operationeel sturende I&V-adviesraad

Het andere deel van de CTIVD gaat zich enkel bezighouden met de aansturing van de operationele processen. Dat kan in een nieuwe I&V-adviesraad, waarvan ook medewerkers van beide inlichtingendiensten deel uitmaken. Door de operationele begeleiding een prominentere plaats te geven in deze I&V-adviesraad, wordt de samenwerking tussen de AIVD en de MIVD versterkt. Een leidend driemanschap van de SG's van Defensie, Binnenlandse zaken en Koninkrijksrelaties en Algemene Zaken, zal gezamenlijk de ambtelijke verantwoordelijkheid dragen voor de coördinerende aansturing van de diensten en de samenwerking moeten begeleiden of indien nodig afdwingen.

De driekoppige adviesraad kan naar behoefte tijdelijk - of zelfs permanent - worden uitgebreid met vertegenwoordigers van andere ministeries als Veiligheid & Justitie (politie, OM, NCTV, NCSC) en Buitenlandse Zaken en indien gewenst met afgevaardigden uit het Nederlandse bedrijfsleven.

Het benoemen van de SG van AZ tot voorzitter houdt in dat de ministeriële verantwoordelijkheid voor de inlichtingen- en veiligheidsdiensten komt te liggen bij de minister-president. 

Conclusie

Toezicht op en operationele aansturing van de inlichtingendiensten worden gesplitst. Voortdurende botsingen tussen AIVD en MIVD enerzijds en tussen de ministers van Defensie en BZK anderzijds, zullen worden weggenomen omdat het ministerie van Algemene Zaken eindverantwoordelijk is.

De Kamer moet juist nu in één keer de hele machinerie in Nederland aanpakken. Zowel door het parlementaire toezicht van de eigen commissie "Stiekem" te versterken, als door een I&V-adviesraad en dus de beide inlichtingendiensten onder te brengen bij de Minister-president. Dat is de hoofdzaak.

NCTV overdrijft terreurdreiging of verzwijgt iets

De overheid doet over terreurdreiging geheimzinnig en onthoudt de burger essentiële informatie

De twintig jihadstrijders rechtvaardigen de hoge terreurdreiging niet meer. Dan lijkt het aannemelijk dat justitie overdrijft, of beschikt over gegevens die de Nederlandse overheid veel angst inboezemen, maar niet deelt met de burgers.  

"Burgers moeten zo goed mogelijk worden geïnformeerd over de gevaren die zij kunnen lopen"

De Nationale Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid (NCTV) van het ministerie van Veiligheid en Justitie denkt dat de kans op een terroristische aanslag in Nederland reëel is. De dreiging is nu op het een na hoogste niveau en dus substantieel. De argumentatie daarvoor is diffuus en gedeeltelijk zelfs onwaar. De Nederlandse burger merkt helemaal niets van een kritieke situatie.

Dreiging door jihadstrijders uit Syrië

De NCTV suggereert dat er in Nederland een grote terreurdreiging uitgaat van jihadstrijders die uit Syrië zijn teruggekeerd in Nederland. Het gaat dan om ruim twintig (!) avonturiers met en zonder gevechtservaring. Waartegen die dreiging is gericht, zegt de NCTV niet. Dat kan strategie zijn. Maar de NCTV geeft in het bericht ook geen aanwijzingen wanneer de dreiging zich zou kunnen gaan manifesteren en blijkt niet in staat de Nederlandse burger duidelijk maken waarom er sprake is van een substantiële dreiging.

Drones boven woonwijken

Justitie zelf neemt een hele serie maatregelen om de mogelijke dreiging van deze twintig jihadstrijders in te dammen, want het is eenvoudig persoonlijke gegevens, mobiliteit en activiteiten, zowel in de echte als in de digitale wereld in kaart te brengen. Zeker met de hulp van welzijnswerkers, wijkagenten, informanten, familieleden en buurtgenoten.

Vervolgens worden paspoorten vervallen verklaard, worden reisgegevens uitgebreider vastgelegd, ronselaars worden vervolgd en in hechtenis genomen en financiële tegoeden bevroren.

Vanzelfsprekend worden de twintig potentiële terroristen door civiele, militaire en politie-inlichtingendiensten afgeluisterd, onder (camera-)observatie gesteld en hun telefoons en computers gehackt. De samenwerking tussen politie en defensie laat het zelfs toe om boven woonwijken drones in te zetten. En tot slot is er nog de mogelijkheid deze jihadstrijders preventief op te sluiten.

Over welke substantiële dreiging hebben we het dan nog?

Onderzoek naar de dreigings- en risicoanalyses

Het is een ware prestatie van een klein aantal uit Syrië teruggekeerde jongelui om het Nederlandse veiligheidsapparaat compleet te gijzelen, de hele Nederlandse samenleving te ontwrichten en eigenlijk niets anders te doen dan een aanslag op de schatkist te plegen.

Een normaal denkend mens komt al snel tot de conclusie dat deze twintig jihadstrijders volledig zijn "kaltgestelt". Dan kan je als overheid moeilijk volhouden dat er van deze twintig jongelui een substantiële terreurdreiging uit gaat. Hoewel de argumentatie van de overheid aan alle kanten rammelt, blijft het dreigingsniveau toch gehandhaafd.

Het lijkt dan aannemelijk dat justitie beschikt over andere gegevens, bijvoorbeeld uit het buitenland, die de Nederlandse overheid zoveel angst inboezemen dat zij zich gedwongen voelt over te gaan tot het doen van exorbitant hoge uitgaven voor beveiligingsdoeleinden en het dreigingsniveau hoog houdt.

Bob Hoogenboom, hoogleraar politie- en veiligheidsstudies, zegt in een artikel in 'Trouw' dat de overheid meer verantwoording moet afleggen over 'draconische beveiligingsmaatregelen'. Hij wil ook een onderzoek naar de dreigings- en risicoanalyses.

Met hem zeg ik 'wat geheim is, moet geheim blijven'. Maar er wordt nu te veel informatie achtergehouden die openbaar gemaakt had kunnen of zelfs moeten worden.

Geheimhouding kan ook voortvloeien uit faalangst van beleidsmakers, bestuurders en politici, gevoed door onwetendheid en gevreesde imagoschade.

De Nederlandse overheid heeft een belangrijke rol in de voorlichting aan de burgers op momenten dat het land groot gevaar loopt vanwege terroristische aanslagen. Die burgers moeten zo goed mogelijk worden geïnformeerd over de gevaren die zij kunnen lopen. Onnodige geheimhouding verstoort die overheidstaak en  brengt de burgerij onvermijdelijk in gevaar.

Geheimzinnigheid is niet sexy

De overheid schiet te kort wanneer er een overtuigend verhaal moet worden verteld over de noodzaak van epische beveiligingsmaatregelen. Het lijkt sexy om geheimzinniger te doen dan strikt noodzakelijk. De burger wordt dan essentiële gegevens onthouden.

Voorlopig blijft de NCTV met droge ogen beweren dat de dreiging afkomstig is van een klein groepje jihadstrijders uit Syrië. Dat is een drogreden. Dat is stemmingmakerij.

Tweede Kamer, haal inlichtingendiensten weg bij ministeries

11 februari 2014

Hennis wist al in 2012 van de 1,8 miljoen metadata

Uit antwoorden op vragen van de Tweede Kamer blijkt dat de Nationale Sigint Organisatie (NSO) al in december 2012 de 'beruchte' 1,8 miljoen metadata heeft verzameld. Dat moet dan ook de minister van Defensie, Hennis, al die tijd hebben geweten. Maar nee, de MIVD zwijgt een jaar lang tegen zijn partner in de NSO, de AIVD, en de minister van Defensie houdt haar mond tegen collega Plasterk van Binnenlandse zaken.

"Ruzie tussen Defensie en Binnenlandse Zaken blijft tot inlichtingen- diensten zijn gereorganiseerd"

Het dagblad Trouw concludeert: "Dat betekent dat een van de twee diensten geweten moet hebben dat minister Plasterk onterecht ontkende dat Nederland er iets mee te maken had". Zonder twijfel was dat de MIVD onder verantwoordelijkheid van de minister van Defensie.

Uit verschillende rapporten van de Commissie van Toezicht blijkt dat de samenwerking tussen de AIVD en MIVD binnen de NSO niet zonder slag en stoot verloopt. Gezagsmatig valt de verantwoordelijkheid over de NSO dan onder twee ministers. Maar beheersmatig bepaalt de MIVD welke "militaire gegevens" deze dienst verzamelt en doet daar zeker niet zo maar spontaan mededeling over aan de AIVD.

Minister-president moet verantwoordelijkheid nemen en een Joint Intelligence Committee instellen die de inlichtingendiensten bestuurlijk coördineert.

Tweede Kamer, haal inlichtingendiensten weg bij ministeries.

Alle politici in de Tweede Kamer en alle Nederlandse media hebben zich gestort op de kwestie over het onjuist informeren van de Tweede Kamer door de ministers Plasterk en Hennis.

Zodra de rook is opgetrokken moet de Tweede Kamer een fundamentele discussie voeren over de toekomst van het inlichtingenwerk in Nederland.

De onenigheid tussen de ministers van Defensie en Binnenlandse zaken zal blijven voortduren zolang het parlement niet zijn verantwoordelijkheid neemt en niet besluit tot een grote reorganisatie van de Nederlandse inlichtingen- en veiligheidsdiensten. Die diensten moeten weg bij de ministeries.

Reorganisatie Inlichtingendiensten

De commissie Dessens adviseert de regering om maar weer eens een "nieuw ambtelijk apparaat" in het leven te roepen dat de minister van Binnenlandse Zaken extra ondersteuning moet bieden op het gebied van inlichtingen. Onzin!

Bob de Graaff, hoogleraar Intelligence & Security Studies, ondersteunt dit advies, maar het is niet de oplossing. Het grote mes moet er in. Benoem naar Brits model een Joint Intelligence Committee, want er is meer aan de hand.

Comité Verenigde Inlichtingendiensten

Hoogleraar Cyrille Fijnaut vindt het opvallend dat luchtmachtgeneraal en voormalig commandant der Strijdkrachten (CDS) Dick Berlijn door premier Mark Rutte is aangewezen om leiding te gaan geven aan een "Comité Verenigde Inlichtingendiensten". Dan moet de samenwerking tussen de inlichtingendiensten MIVD en AIVD wel gebrekkig zijn.

Het is geen staatsgeheim dat er tussen medewerkers van de militaire en de civiele inlichtingen- en veiligheidsdiensten veel onderling wantrouwen heerst. Rapporten van Nederlandse ambassades maken geregeld melding van aanvaringen tussen MIVD en AIVD. Het onderling vliegen afvangen is tot sport verheven. Scoringsdrift gaat voor samenwerking, laat staan dat er gegevens worden gedeeld. De lange geschiedenis van de MIVD is daar debet aan.

Inlichtingen 'incrowd'

De Kamer moet juist nu een commissie instellen die in een keer de hele machinerie van inlichtingendiensten in Nederland gaat aanpakken. Want de kans op herhaling van aanvaringen tussen de MIVD en de AIVD, tussen diensthoofden en nog erger tussen ministers onderling, blijft anders onverminderd groot.

Er gaat te veel mis tussen die twee diensten. Want er bestaat een fundamenteel verschil tussen militairen en burgers, tussen de MIVD en de AIVD, dat neem je niet weg met een extra bureautje bij de Secretaris-Generaal (SG) van de minister van Binnenlandse zaken. Zo'n ondersteuning is slechts een hechtdraad in een wond; een draad die zelfs langzaam oplost en alleen littekens achterlaat.

Joint Intelligence Committee

Een grote reorganisatie van de Nederlandse inlichtingen- en veiligheidsdiensten is dus noodzakelijk. Benoem naar Brits model een Joint Intelligence Committee, een overkoepelend en sturinggevend apparaat, ondergebracht bij Algemene Zaken, bij het kabinet van de minister-president. Doe het goed en breng daar niet alleen de AIVD, de MIVD en de NSO in onder. Gelijksoortige diensten zoals bijvoorbeeld het NCTV en het NCSC horen daar ook thuis, evenals vertegenwoordigers van de ministeries van Buitenlandse en Economische Zaken. Er is nu sprake van een moderne vorm van 'incrowd'. Teveel diensten op terrein van inlichtingen, terrorismebestrijding, cybercriminaliteit doen teveel hetzelfde. Een joint committee moet daar verbetering in aanbrengen.

Tweede Kamer, haal de inlichtingendiensten weg bij de ministeries.

De Tweede Kamer moet een fundamentele discussie voeren over een grote reorganisatie van de Nederlandse inlichtingen- en veiligheidsdiensten.

De onenigheid tussen de ministers van Defensie en Binnenlandse zaken zal anders voortduren, en blijven Kamerleden voortdurend verkeerd geïnformeerd.

De minister-president moet nu zijn verantwoordelijkheid nemen. Haal de inlichtingendiensten weg bij de ministeries.

Er moet in Nederland, analoog aan de Britse structuur, een Joint Intelligence Committee komen die boven de verschillende partijen staat. Dit comité moet de bestuurlijke coördinatie verrichten en moet ook worden betrokken bij de inhoud van het operationele werk van beide diensten.

Nederland is geen land van spionnen

Inlichtingendiensten Nederland bepalen noodgedwongen eigen toekomst

Het gebrek aan politieke verantwoordelijkheid in al zijn facetten laat de Nederlandse inlichtingen- en veiligheidsdiensten geen andere keus dan hun eigen toekomst te bepalen.

Constant Hijzen, docent Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten aan de Universiteit van Leiden, roept op tot een brede maatschappelijke discussie over de vraag wat de toekomst van het Nederlandse inlichtingenwerk moet zijn. Vooral de Tweede Kamer stelt te weinig fundamentele vragen over de mogelijkheden hoe zij de AIVD en MIVD politiek goed kan aansturen. Ook ontbeert het de volksvertegenwoordiging aan een visie op de toekomst van het inlichtingenwerk. Hijzen heeft gelijk.

Het jaar 2014 is weer eens zo'n keerpunt in de tijd. Deze keer is Edward Snowden de oorzaak. Opnieuw moet duidelijk worden gemaakt wat inlichtingendiensten als AIVD en MIVD nu en in de toekomst moeten kunnen, moeten doen en moeten waarmaken.

"Hebben Inlichtingendiensten nog toekomst?"

Het radioprogramma ReporterRadio besteedde ook al aandacht aan het thema "Hebben Inlichtingendiensten nog toekomst?" Dit leverde helaas geen enkel bevredigend antwoord op. De deelnemers aan het programma kwamen niet verder dan de aarzelende conclusie dat uitbreiding van de bevoegdheden van de AIVD en MIVD, zoals geadviseerd door de commissie-Dessens, "wel nodig zal zijn". Enerzijds omdat 'tegenstanders' wel over bepaalde technologische middelen beschikken en anderzijds omdat wettelijk gezien de diensten tot nu toe veel minder middelen mogen inzetten dan bijvoorbeeld journalisten en andere burgers denken! De vraag of inlichtingendiensten nog toekomst hebben, wordt dus impliciet met 'ja' beantwoord.

Buitenlandse politici trots op inlichtingendiensten

Inderdaad; de Tweede Kamer stelt te weinig fundamentele vragen. De Nederlandse politiek, de volksvertegenwoordiging en het kabinet hebben geen zin in het dossier inlichtingen- en veiligheidsdiensten. Want die portefeuille brengt enerzijds een hoogst ongewenst persoonlijk politiek afbreukrisico met zich mee, anderzijds weten volksvertegenwoordigers van zichzelf dat zij van inlichtingenwerk  geen snars verstand hebben. Kortom, te lastig en te gevaarlijk voor eigen carrières.

"Nederlands parlement ontbeert kennis om sturing te kunnen geven aan toekomst inlichtingendiensten"

Dus verwacht van Nederlandse politici geen betrokkenheid bij moeilijke, gevaarlijke, diffuse zaken en vragen als "welke kant moeten we op met de AIVD en MIVD". Daar branden zij hun vingers niet aan. Het is eenvoudiger verontwaardigd te zijn en de ministers naar de Kamer te roepen wanneer een Amerikaanse overloper in de media nieuwtjes lekt over afluisterpraktijken. Vooraf visie hebben over en sturing geven aan het inlichtingenwerk is natuurlijk wel de rol van de volksvertegenwoordiging, maar die vertikt uit eigen belang op eieren te lopen, enkele Kamerleden uitgezonderd.

Dit in tegenstelling tot de houding en gedragingen van politici in bijvoorbeeld het Verenigd Koninkrijk en in de Verenigde Staten, die wel trots zijn op hun inlichtingendiensten en zich er bovendien nadrukkelijk mee bemoeien.

  

Relatie VS belangrijker dan rechtsbescherming eigen burgers

Een brede maatschappelijke discussie over de toekomst van de inlichtingendiensten in Nederland moet zeker geëntameerd worden. Daarvoor is echter volharding nodig.

Hoewel de lidstaten van de EU, waaronder Nederland, zeggen dat nationale veiligheid geen Europese aangelegenheid is, neemt de Tweede Kamer toch geen politieke verantwoordelijkheid voor de toekomst van de inlichtingen- en veiligheidsdiensten. Politieke partijen roepen vaak maar wat, vinden dat de spionage door de Amerikanen veel te ver gaat en ook de Nederlandse regering hecht meer belang aan de betrekkingen met de Amerikaanse regering dan aan goede rechtsbescherming van de eigen burgers.

Nederlandse politici geen echte patriotten

Het belang van de eigen persoonlijke carrière van Nederlandse politici verdringt een patriottische instelling die bestuurders en andere dienaars in landen om ons heen, beslist ook op het gebied van inlichtingenvergaring, wel kenmerkt.

Nederland is geen land van spionnen, geen land voor hoog spel; het heeft er - behalve in de oorlogsjaren 1940-1945 - nauwelijks geschiedenis in. Nederland is in tegenstelling tot de meeste andere landen niet slim en niet uitgekookt genoeg. Simpeler, Nederland heeft niet de juiste 'guts', mist Amerikaanse gedrevenheid, Franse accuratesse, Duitse grondigheid en Britse humor en acteertalent om het Nederlandse inlichtingenwerk naar een hoger, een Europees, plan te tillen.

Uitbreiding afluisterbevoegdheden

Precies om de reden dat het Nederlandse parlement geen verstand heeft van sturing geven aan het inlichtingenwerk en slechts af en toe zogenaamd controlerend reactief roeptoetert dat er een parlementaire enquête moet komen, zullen volksvertegenwoordigers nagenoeg
klakkeloos akkoord gaan met de aanbevelingen van de commissie-Dessens. Er komt dus een uitbreiding van bevoegdheden van de Nederlandse Militaire en de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (MIVD en AIVD) om kabelgebonden communicatie ongericht op te vangen en op te slaan.

Zolang Nederlandse volksvertegenwoordigers slechts kiezen voor eigenbelang, is parlementaire visie, sturing en ondersteuning van inlichtingendiensten verder weg dan ooit.

Buitenlandse steun

Die diensten voelen zich dus gedwongen hun heil elders te zoeken en te vinden. En waar is het beter toeven dan bij gelijkgestemde vakgenoten; bij collega-diensten in Amerika, het Verenigd Koninkrijk en in andere bevriende landen?

Bij hen kunnen de Nederlandse diensten zich oriënteren welke kant ze op moeten.

Dat leg je vervolgens goed uit aan de eigen ministers en de Tweede Kamer om die ervan te overtuigen dat je als diensten goed bezig bent en o, ja, ook nog zorgt voor bescherming van de staatsveiligheid en democratische rechtsorde.

Het is voor de Nederlandse diensten uiteindelijk steeds vaker een peulenschil om het parlement om de zoveel jaar en na enig gesputter ervan te overtuigen dat de wet in het landsbelang weer moet worden aangepast aan technische ontwikkelingen.

Politiek laat toekomst over aan diensten zelf

De conclusie is gerechtvaardigd dat de Nederlandse inlichtingen- en veiligheidsdiensten gewoon zelf moeten doorgaan met de prioritering van eigen taken en jaarplannen, al dan niet op ideeën gebracht door collega's en gebaseerd op gegevensuitwisseling en samenwerking met vakgenoten in binnen- en vooral buitenland.

De afwezigheid van de politiek in al zijn facetten laat de Nederlandse inlichtingen- en veiligheidsdiensten geen andere keus dan hun eigen toekomst te bepalen.

Dat doen ze trouwens al jaren.

Snowden; amnestie of Braziliaanse stranden

Edward Snowden zou amnestie moeten krijgen?

Snowden denkt dat hij beter in Poetins Rusland kan blijven, dan  in een Amerikaanse cel te belanden.

Zijn er in de geschiedenis meer van dit soort 'gevallen' te vinden? Ja, en je mag stellen dat Russische spionage - zeker onder leiding van oud KGB-directeur Vladimir Putin - duurzaam is.

Russian espionage is sustainable, it didn't change since the Cold War area

A study

into "The Capture and Execution of Colonel Penkovsky" related to
https://www.cia.gov/news-information/featured-story-archive/2010-featured-story-archive/colonel-penkovsky.html is bringing up this question: "Is Edward Snowden THE  2013 black propaganda agent handled by the Rusians"?

Black propaganda

Snowden is not just a traitor or leaker, but also a black propaganda agent, handled by the Russians. Purpose is to weaken the international relationships amongst Western Countries. And it worked.
Snowden was with the CIA and the NSA and grew disillusioned with PRISM activities by the USA. According to Snowden, his "sole motive" for leaking the documents was "to inform the public as to that which is done in their name and that which is done against them." Or was he recruted on Hawai?

No return, no amnesty

During the period that Snowden was hiding in Russia, he could have passed information to the KGB, although (who believes him) denied by President Putin, ex-chief of KGB. However, the information National Security Agency leaker Edward Snowden has revealed so far is believed to be just a fraction of what he has. In fact, he has so much, some think it is worth giving him amnesty to get it back.

Do you think this ex-CIA-agent will trust 'his' American authorities any longer and will come 'home' voluntarily?

Beaches of Brazil

Maybe it is less complicated. And is Snowden "only" the financial insurance for the American journalist Glenn Greenwald, who is waiting in Brasil for reunification.

Edward Snowden is een door KGB gerekruteerde defector

Alle alarmbellen moeten gaan rinkelen. 

Edward Snowden is een door KGB gerekruteerde defector

Alle alarmbellen moeten gaan rinkelen en niet alleen die alarmbellen die de Nederlandse media willen horen.
Het is toch opvallend , hoop ik, dat er alleen 'schandalen' worden onthuld over afgeluisterde 'vrienden' van de Amerikanen in onze westerse samenleving. Het is toch naïef te veronderstellen dat dat niet ook is gebeurd in andere landen. Voor de hand ligt dan toch de oude vijand Rusland.

Snowden veilig in het Kremlin

Laat juist daar nu Edward Snowden veilig onderdak hebben gevonden en gekregen. Het is toch logisch dat Snowden een veilige schuilplaats werd aangeboden in ruil voor, bijvoorbeeld zwijgen over de zwakke kanten van het hele Kremlin, zo niet die van president Poetin zelf, die natuurlijk ook is afgeluisterd.

Ik wil niet zover gaan dat Edward Snowden een resultaat is van een perfecte Russische operatie om de USA en de oude bondgenoten tegen elkaar uit te spelen. Het zou natuurlijk wel een goede spionagestunt zijn als over enige jaren blijkt dat Rusland wel achter deze verdeel en heers operatie zit, met het doel de bondgenoten juist nu te overtuigen van kwaad spel door de VS.

Poetin ook afgeluisterd

Wanneer de VS naast Merkel en de Paus ook Poetin heeft afgeluisterd - en waarom niet - heeft niet alleen het Kremlin een groot imagoprobleem. Maar ook de Amerikanen die moeten toegeven dat de Russische geheime diensten gigantische represailles hebben genomen met 'hun' Edward Snowden.

Wie heeft wie in de tang? Heeft Rusland de VS in hun macht met de overloper Snowden binnen de muren van het Kremlin? Of zijn de VS met hun NSA-activiteiten heer en meester in het Kremlin en hebben zij ook de mobiele telefoon afgeluisterd van Vladimir Poetin?

Plot: Snowden is defector

Tot slot. Wanneer je leest over de strijd tussen de inlichtingendiensten van Rusland en Amerika, dan zou nu het plot zijn dat Edward Snowden een gerekruteerde defector (overloper) is, die uit ideologische motieven zijn land, de VS, verraadt in opdracht van het KGB om de bondgenoten van de VS in het vrije westen tegen elkaar op te zetten.

Maar ik begrijp het ook wel dat niet iedereen wil of kan geloven dat de zogenaamde klokkenluider een Amerikaanse defector. Wie gelooft nog zijn/haar eigen gezond verstand? Dit doet dan weer denken aan die jaren 60 en vooral 70, toen heel Nederland rücksichtslos anti-Amerikaans was.

Waarom gelooft iedereen zo maar die Snowden?

Het is toch echt beter te luisteren naar meer bronnen en hun invalshoeken dan uiteindelijk alleen Edward Snowden op zijn blauwe ogen te geloven. Dat is pas echt naïef.

Snowden mag niet onthullen dat ook Poetin is afgeluisterd

  

President Poetin van Rusland werd ook afgeluisterd, maar Snowden mag niets onthullen in ruil voor een veilig verblijf in Moskou. SP-Kamerlid Van Raak moet in Rusland nader onderzoek doen.

SP-Kamerlid Van Raak moet Edward Snowden niet in Tweede Kamer maar in Moskou ondervragen

Snowden niet in Tweede Kamer

Snowden kan niet naar Nederland komen. President Poetin heeft zonder twijfel voorwaarden gesteld aan het verblijf van Snowden in Moskou. Die mag niets onthullen over Amerikaanse afluisterpraktijken in Rusland. Poetin doet er alles aan om te verbergen dat ook hij als president van Rusland door de Amerikanen is afgeluisterd. Dus moet nu SP-Kamerlid Van Raak als Nederlands parlementariër in Moskou aanvullend onderzoek doen naar de redenen waarom Snowden nog niets onthult over Amerikaanse 'afluisterpraktijken' in Rusland.

Klokkenluider of landverrader

Het blijft een raadsel waarom verscheidene politici in Nederland, een land dat al 200 jaar een 'vriend' is van Amerika, de voormalige CIA-medewerker en NSA-systeembeheerder, de Amerikaan Edward Snowden niet als een verrader zien, maar als een klokkenluider. Een van die politici is SP-Kamerlid Ronald van Raak. Hij is een enorme bewonderaar en aanhanger van Edward Snowden.

Nederlandse geschiedenis

Allereerst wil Van Raak weten waarom de Nederlandse inlichtingen- en veiligheidsdiensten op schoot zitten bij de Amerikanen. Hem valt een belangrijk gebrek aan historisch besef te verwijten. De partij kent de geschiedenis van Nederland en zijn bondgenoten sinds de Tweede Oorlog kennelijk niet. Zijn eigen oppositiepartij komt niet veel slimmer over door te veronderstellen dat er antwoord komt op vragen welke geheime afspraken er zijn gemaakt tussen Nederlandse en Amerikaanse veiligheidsdiensten.

Ten tweede wil Van Raak met de voormalig CIA-medewerker Edward Snowden zelf praten. Maar het aller-domste wat hij wil doen, is proberen de Amerikaan naar Nederland te halen. Hij is zo naïef om te veronderstellen dat Nederland eeuwenlange betrekkingen met de VS op het spel zal zetten, door deze gezochte crimineel naar Nederland uit te nodigen en hem nog te beschermen ook.

Russisch staatscircus

Het is Van Raak's recht en plicht om als lid van de Tweede Kamer alle mogelijke middelen aan te grijpen om zichzelf te informeren over de onthullingen van Snowden. De Amerikaanse NSA spioneert immers ook in Nederland . De krant lezen is niet voldoende. Maar om te denken dat een hoorzitting met Edward Snowden zal leiden tot meer kennis over praktijken die Uncle Sam in Nederland uitvoert, is een kinderlijke verwachting. Een dergelijke hoorzitting zou meer lijken op een optreden van een Amerikaanse beer uit het Russische staatscircus.

Van Raak schiet helemaal door wanneer hij als bewonderaar van de Amerikaan Snowden de Nederlandse regering de verzekering vraagt deze ex-spion niet aan de VS te zullen uitleveren.

Een ding is zeker, Van Raak is net zo op zoek naar geheimen als een geheime dienst zelf. Hij legt zelfs bezoeken af aan de AIVD en Britse inlichtingendiensten. Maar ook Van Raak zal Snowden zelf geen nieuws kunnen ontfutselen; zeker niet tijdens een hoorzitting.

Afluisterpraktijken in Rusland

Edward Snowden is al in de vroege zomer van 2013 begonnen met het lekken van gegevens over digitale spionageactiviteiten door de Amerikaanse veiligheidsdienst NSA in het project PRISM. Een half jaar geleden wist bijna niemand iets over de duistere praktijken van de Amerikaanse NSA in West-Europa. De voormalige CIA-medewerker en NSA-systeembeheerder, de Amerikaan Edward Snowden, deed in Rusland een serieus groot boekwerk open. Edward Snowden heeft al zo veel verteld, maar het valt op dat zijn verhalen alleen gaan over activiteiten van de NSA in bevriende (westerse) landen van de VS en dat niets wijst in de richting van mogelijke afluisterpraktijken van de Amerikanen in Rusland of misschien zelfs China. Dat is raar!

Het is een grote verdienste van de Russische autoriteiten om Amerikaanse inbreuken op de privacy van machthebbers in Moskou uit de media te houden. Natuurlijk heeft Poetin aan Edward Snowden de voorwaarden gesteld de voor Rusland gevoelige gegevens niet te openbaren in ruil voor een veilig verblijf in Moskou. Snowden kan en mag Poetin niet blameren door te onthullen dat ook de president van Rusland is afgeluisterd. Deze modus operandus, gebruikt door bijna alle geheime diensten, is in veel geschiedkundige beschouwingen terug te vinden.

Juist daarom moet Van Raak als zogenaamd onafhankelijk Nederlands parlementariër in Moskou aanvullend onderzoek doen naar wat Edward Snowden nog niet heeft verteld, in plaats van de Nederlandse bevolking te vermoeien met vragen over de Nederlands-Amerikaanse geschiedenis.

Conclusie

De verhalen van Edward Snowden hebben Nederland weer veel geleerd over de duistere digitale activiteiten van de Amerikanen in Europa. Het SP-Kamerlid, Ronald van Raak, wil ook weten waarom de Nederlandse inlichtingen- en veiligheidsdiensten samenwerken met de Amerikanen en welke afspraken er zijn gemaakt tussen Nederlandse en Amerikaanse geheime diensten.

Van Raak wil dat de Tweede Kamer in Nederland alle mogelijke middelen voor onderzoek benut en gaat op bezoek bij AIVD en MI5/MI6. Hij kan beter onderzoeken waarom Snowden niets onthult over Amerikaanse 'afluisterpraktijken' in Rusland. Hoe komt het dat de geheime diensten van Rusland (en China) nog geen eigen 'Snowden' kennen, maar evengoed als de Amerikanen in Nederland actief zijn, met hun eigen surveillanceprogramma á la PRISM.

Snowden kan niet naar Nederland komen, dus moet Van Raak in Moskou Snowden ondervragen. De kans is echter groot dat hij in de Russische Doema deze kwestie zeker niet kan aankaarten zonder te worden gemolesteerd door een Russische geheime dienst.

Zolang houdt de Amerikaan Snowden nog zijn Nederlandse socialistische bewonderaar.