AIVD verzuipt in vereisten nieuwe Wiv2017

Dick Schoof heeft bij AIVD veel werk te doen

Vaak is de toestemming die ministers geven aan inlichtingendiensten om bijzondere bevoegdheden in te zetten onrechtmatig. De oorzaak is een gebrekkige interne organisatie bij de diensten. De TIB oordeelt zelfs dat verstrekte gegevens onnauwkeurig en onvolledig zijn.

Dat staat in het tussenrapport van de Toetsingscommissie Inzet Bevoegdheden(TIB) van november waarover NRC eerder berichtte. Over de rapportage is een aantal Kamervragen gesteld door Kathalijne Buitenweg van GroenLinks.

“Op alle slakken zout"

De AIVD en MIVD beschouwen de werkwijze van de TIB als gevolg van de eisen van de nieuwe Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdienst (Wiv2017) degelijk maar ook minutieus. Die nauwgezetheid kost de diensten veel tijd. Die houding van “op alle slakken zout leggen”, ergert de diensten.

Hoewel er geen sprake is van opzettelijke misleiding van de ministers, moeten AIVD-juristen, de centrale staf en de directeur zich de kritieken van de toetsingscommissie wel degelijk aantrekken. Er is immers sprake van incompetentie.

De AIVD voert de complexiteit van de nieuwe wet aan als verzachtende omstandigheid voor de extra werkdruk, maar had die eenvoudig kunnen incalculeren omdat de eigen juristen die wet hebben opgesteld.

Die werkdruk van de diensten wordt door de nieuwe wettelijke vereisten steeds hoger. Zo moeten versneld wegingsnotities worden opgesteld zodat de Commissie van Toezicht op de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten (CTIVD) kan beoordelen met welke landen de diensten informatie mogen delen. Ook hier hadden de diensten op moeten anticiperen; een gestroomlijnde inlichtingendienst moet gegevens over andere diensten in andere landen standaard paraat hebben en bijhouden.

Op de vraag of de nieuwe situatie het werk van de AIVD belemmert, zei scheidend AIVD-baas Bertholee: "Omdat de wet complex is, vraagt het meer werk van ons. Of het in de toekomst zou leiden tot aantasten van de slagkracht, dat kan ik niet uitsluiten. Maar als dat zou blijken, ga ik zeker naar mijn minister die ik beloofd heb het te melden als onze middelen niet volstaan."

Dat is voor nu een loze opmerking. Ten eerste omdat de middelen wel volstaan, maar de interne organisatie van de AIVD is achter gebleven bij de ontwikkelingen en ten tweede omdat ondanks zijn klachten over veel werk de wetgever zegt de TIB absoluut noodzakelijk te vinden om te voldoen aan de eisen van het EVRM. Regering wil geen tik op de vingers van EHRM.

Bureaucratie ten koste van werkplezier

Na de invoering van de WIV2017 worden zoveel meer gegevens binnengehaald dat analisten het werk niet meer aankunnen. Jonge medewerkers krijgen te weinig aandacht en hebben gebrek aan vaardigheden, onmisbaar voor het uitvoeren van het inlichtingenwerk.

Voeg daarbij de enorm toegenomen last van administratieve handelingen die nu zelfs door academici moeten worden uitgevoerd, dan moet worden gevreesd voor ontevreden mopperende medewerkers die de werksfeer om zeep helpen of naar elders vertrekken.

Worden zij versneld en tijdig opgeleid, dan wordt vervolgens pijnlijk duidelijk dat op hun beurt het middenkader eveneens in kennis achter loopt en te kort schiet. Onaanvaardbare managementproblemen. Dat maakt interne reflectie en herstructurering noodzakelijk.

AIVD-code: ‘Wij AIVD’

Het hoger management van de AIVD erkent dat de organisatie achterloopt bij de nieuwe eisen die worden gesteld. Zij komt zelf in de tweede helft van 2018 met een ‘AIVD-code’, waarin een opsomming van vier kernkwaliteiten die dienstmedewerkers nodig hebben om toekomstige ambities waar te maken. Deze ‘AIVD-code’ kom je overal tegen op posters in de gangen van het hoofdkwartier in Zoetermeer.

Die kernkwaliteiten zijn ‘wendbaar’, ‘gewetensvol’, ‘verbindend’ en ‘moedig’. Het doel is het bevorderen van de cohesie en de coherentie binnen de dienst, waaraan het tot nu bij tussenpozen mankeerde.

Willen deze kernkwaliteiten realiteit worden, dan moet de AIVD zich in versneld tempo aanpassen aan de gewijzigde omstandigheden, adequaat uitvoering geven aan de wet en zorgvuldiger met personeel en opleidingen omgaan.

Dick Schoof moet reorganiseren

 

Tweede helft november 2018 trad Dick Schoof aan als nieuwe directeur van de AIVD. Hij kreeg het direct voor de kiezen en moest noodgedwongen veel op de interne organisatie sturen.

De nieuwe AIVD-baas moet ook meer aandacht geven aan de interne werksfeer, zodat niet alleen aansprekende prestaties daar in positieve zin aan bijdragen, maar zodat plezier in het werk een meer permanent karakter krijgt.

Aanpakken van de groeistuipen en afrekenen met achterstallig onderhoud. Eerst dan kunnen behaalde successen ook in de toekomst worden gecontinueerd.

INLICHTINGENSOAP over IS-reizigers

Wie controleert wie bij AIVD, NCTV, CTIVD en Justitie?

Waren degenen die naar IS-gebied afreisden wellicht onwetend over de oorlog die IS voerde? Ja hoor, vond de inlichtingendienst AIVD aanvankelijk. Onmogelijk, vindt onze dienst terrorismebestrijding. 

De Commissie van Toezicht op de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten (CTIVD) vindt dat de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding een rapport van de AIVD over Nederlandse Jihadstrijders veranderde . Dat levert problemen op in de rechtszaal met beoordeling van teruggekeerde personen die voor IS actief waren. 

De toezichthouder op de geheime diensten (CTIVD) waarschuwde woensdag 11 juli 2018 in de rechtszaal voor het gebruik van een AIVD-rapport over jihadisten. Het is volgens de toezichthouder op een aantal punten ‘onzorgvuldig’.

Het gaat over vermeende fouten in de openbare AIVD-publicatie Leven Bij ISIS, De Mythe Ontrafeld. Het rapport van begin 2016 geeft informatie over personen die sinds 2014 vanuit Nederland naar IS-gebied zijn gereisd.

Politieke sturing

De CTIVD zegt in een ‘Nieuwsbericht’ van 11 juli 2018 met de titel ‘Brieven over tekortkomingen openbare AIVD-publicatie’ (gericht aan de Raad voor de rechtspraak, de Nederlandse Orde van Advocaten en de Vereniging Asieladvocaten en -Juristen Nederland) dat het rapport is aangescherpt op verzoek van de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding (NCTV). De zinsnede dat uitreizigers ‘zich niet kunnen beroepen op onwetendheid over de situatie ter plaatse’ heeft de AIVD niet vrijwillig opgenomen.

Volgens de toezichthouder op de AIVD werd pas na aandringen van de NCTV de conclusie opgenomen dat mensen die naar IS afreizen ‘willens en wetens’ de keuze maken om zich bij een terroristische groepering aan te sluiten.

Nieuwe baas AIVD

Volgens de website van de AIVD is het rapport wel geheel accuraat. De AIVD gaat niet in op de 'beschuldiging' dat de Nationaal Coördinator – nu nog geleid door Dick Schoof  en binnenkort de nieuwe baas van de AIVD – heeft zitten wriemelen in dit AIVD-rapport.

Kennelijk wordt wel vaker voorkomende politieke sturing door Justitie - nu dan op een AIVD-rapport –binnen de intelligence community in Nederland niet met ergernis ontvangen.

CTIVD weinig benul van inlichtingen

Wel lijkt er verontwaardiging over de publicatie van de CTIVD. 

Daarop duidt de zinsnede op de AIVD-website ‘De CTIVD is kritisch op de woorden cruciaal en kerntaak, maar onderschrijft na kennisgenomen te hebben van de brondocumenten dat deze activiteiten vaak plaatsvonden’. 

Prof. Paul Abels, bijzonder hoogleraar Inlichtingenstudies van de Universiteit Leiden, die zelf werkte bij AIVD en NCTV, waarschuwde bij zijn aantreden dat de samenstelling van de CTIVD veel te eenzijdig was met alleen

strafrechtjuristen en geen deskundigen met een inlichtingenachtergrond. Hij stelde dat een inlichtingenanalyse iets geheel anders is dan het leveren van strafrechtelijk bewijs. 

Volgens een bron in de inlichtingenwereld die anoniem wenst te blijven snapt de toezichthouder niet dat de NCTV een eigen analyse-afdeling heeft ,die als sparringpartner fungeert en voortdurend discussieert met analisten van de verschillende diensten. Het is, nog steeds volgens deze bron, dan ook onzin te veronderstellen dat de NCTV de AIVD zou hebben gedicteerd wat de geheime dienst moest opschrijven. Wel hebben de analisten van de NCTV commentaar mogen leveren op het concept van het rapport. Er is geen sprake van onenigheid tussen de AIVD en de NCTV. In inlichtingenkringen klinkt er wel verwijt door aan het adres van de CTIVD die in deze kwestie ‘politiek bedrijft door weken na de publicatie van het rapport de uitkomsten nog eens in een brief aan advocaten en OM te sturen.

Geloofwaardigheid in het geding?

Toch moeten AIVD-analisten zich volgens mij op zijn minst ongemakkelijk voelen. Zijn de onafhankelijkheid van de ‘geheime dienst’ en de geloofwaardigheid van zijn rapporten door de invloed van de NCTV van het ministerie van Justitie en Veiligheid in het geding? Ook in het buitenland?

Het beïnvloeden van rapporten en onderzoeken is justitieambtenaren niet vreemd. Het debacle van het WODC-onderzoek naar bijvoorbeeld de wietpas ligt nog vers in het geheugen, maar dat vond tenminste nog plaats binnen het ministerie van J&V zelf. Nu strekt dat ministerie zijn tentakels uit naar het ministerie van Binnenlandse Zaken waaronder de AIVD valt. Je kunt je ook nog afvragen wat in deze de rol is geweest - of juist niet is geweest - van de ‘toezichthouder’ op de NCTV: de inspectiedienst J&V. zie ook dit rapport over Jihadbestrijding.

Wees onafhankelijk en heb lef

En dat precies na een interview met Rob Bertholee in het boek 'Haagsche Bazen' van Berenschot over leiderschap. Hierin zegt de vertrekkende AIVD-baas, als uitsmijter: ‘Laat je niet intimideren door de positie van je ambtelijke of politieke baas. En dan bedoel ik niet intimidatie van persoon tot persoon, maar door de functie. Dat zie ik té vaak gebeuren.

En dan denk ik: jij bent hier als DG verantwoordelijk voor. Dit is jouw vakgebied. Zeg dan wat je ervan vindt. Wees onafhankelijk en heb lef.’

Het is maar goed dat veel Kamerleden met reces zijn….

Wantrouwen NSA verblindt objectieve visie op Snowden

Een bewerkte versie verscheen in NRC op vrijdag 15 mei 2015

Gebrek aan historische kennis van Russische geheime diensten

De directeur van de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (AIVD) Rob Bertholee vindt de uitspraken van de Amerikaan Edward Snowden dat zijn dienst “in feite voor de Amerikanen” zou werken “echt absolute bullshit”. En hij heeft gelijk.

Naar aanleiding van deze uitspraak in de NRC van 1 mei 2015 stelt het Tweede Kamerlid Ronald van Raak Kamervragen aan minister Plasterk van Binnenlandse zaken. Van Raak vindt dat de Amerikaan Snowden als schoothondje van de SP zijn verdediging nodig heeft.

Het is verwonderlijk dat zo veel intelligente mensen blindelings geloven in de ‘goede’ bedoelingen van Edward Snowden en vervolgens hun verbazing uitspreken over de opmerking van de directeur van de AIVD dat de Amerikaanse defector te weinig tegenspraak wordt geboden.

Nu heeft de AIVD de beschikking over meer bronnen en is de dienst ten opzichte van een journalist of een Tweede Kamerlid in het voordeel. De AIVD beschikt immers over veel analyses van bevriende buitenlandse inlichtingendiensten over de persoon Snowden. De dienst wordt regelmatig bijgepraat door collega-diensten over hun zienswijzen. Ongetwijfeld bezoeken Rusland-specialisten van de AIVD vaker dan voorheen seminars in binnen- en buitenland, waar naast de buitenlandpolitiek van Rusland, de mogelijke rol van de Russische geheime dienst FSB in de ‘affaire’ Snowden hoog op de agenda staat.

Juist omdat Bertholee meer weet, maar uit geheime bronnen niet kan en mag citeren, wil hij de media stimuleren meer en beter te onderzoeken en kritischer te reageren op de uitlatingen van Snowden. 
Hij is overigens niet de enige die dat vindt.

Kritische en hooggeleerde geesten in universiteitskringen verbazen zich bijna dagelijks over de hijgerige berichtgeving rond Edward Snowden en diens uitlatingen. Die criticasters vragen zich steeds vaker af waarom Snowden als een soort nieuw geestelijk leider wordt aanbeden. Hij wordt aangehoord en geloofd, zonder te veel discussie, zonder voldoende tegengas, zonder kritische tegenvragen te stellen uit angst dat hij een interview zal weigeren of saboteren.

Snowden wordt blindelings geloofd en aanbeden als was hij een geestelijk leider 

Er zijn genoeg bronnen die een evenwichtiger beeld kunnen schetsen. Op de website ‘Netkwesties.nl’ bijvoorbeeld, laten de heren Peter Koops en Peter Olsthoorn met grote regelmaat kritische geluiden horen over de uitlatingen van Snowden. Zij storen zich in het bijzonder aan zich repeterende zogenaamde nieuwe feiten en onthullingen over de NSA, de grote boosdoener, maar ook de organisatie die Snowden heeft gediend en door wie hij is betaald. 

Russische operatie

Het is daarnaast stuitend te constateren dat elke gerede twijfel over de betrouwbaarheid  van de uitlatingen van Snowden steevast kan rekenen op een storm van kritiek. Het ingesleten wantrouwen ten aanzien van de werkwijzen van de NSA, verblindt een objectieve visie op de 'echte' Snowden. Een explosie van verontwaardiging volgt telkens wanneer wordt gesuggereerd dat Snowden misschien een geheime Russische operatie zou kunnen zijn. Dit getuigt op zijn minst van gebrek aan historische kennis over de Russische geheime diensten.

De bewering van Putin dat de dagen van de ‘Koude Oorlog’ zijn teruggekeerd, verdient opnieuw een studie naar de grote zeer inventieve Russische operaties met menselijke bronnen. Russen zijn goede schakers! Die operaties zullen in Londen en Washington nooit worden vergeten.

Het is op zijn minst opvallend dat Snowden alleen 'schandalen onthult’ over afgeluisterde bondgenoten van de Amerikanen. Het is naïef te veronderstellen dat de Amerikaanse NSA alleen zijn collega’s zou hebben afgeluisterd. Het ligt veel meer voor de hand dat de NSA de oude vijand Rusland bespioneert en afluistert.

Putin door NSA afgeluisterd?

Laat Snowden nu juist toevallig in Moskou zijn gestrand en daar onderdak hebben gekregen. Hij wordt er goed behandeld. Zeer wel mogelijk in ruil voor het verzwijgen van eventuele afluisterpraktijken tegen het Kremlin of tegen Putin zelf. Dat Putin ook zou zijn afgeluisterd, is voor de Russische president de allergrootst denkbare blamage. 

Het is niet zeker dat Edward Snowden de perfecte Russische operatie is om te proberen de USA en de bondgenoten tegen elkaar uit te spelen, maar gezien de gebeurtenissen volgend op de berichten van Snowden uit Moskou, dringt de gedachte zich steeds vaker op dat het wel een knappe spionagestunt kan zijn. 

De directeur van de AIVD vindt in ieder geval dat Snowden een bijna ongelimiteerd nieuwspodium krijgt. Hij verwijt de media dat Snowden ’s niet onderbouwde argumenten voetstoots voor waar worden aangenomen.

Bertholee heeft beslist een punt om de recente uitspraken van Snowden over de relatie tussen de Amerikanen en de AIVD onderuit te halen. Immers, de Amerikaan heeft als klein radartje binnen de NSA - vanwege een ver doorgevoerde compartimentering - een te beperkte kennis van die organisatie en heeft al helemaal geen inzage in hun buitenlandse collegiale of diplomatieke betrekkingen .

De historische kennis over de ‘Koude Oorlog’, laat staan over de praktijken van de Russische geheime diensten, ontbreekt bij Bertholee ‘s opponenten nagenoeg totaal. Om deze reden heeft de incapabele opmerking dat Snowden niet voor de Russen zou kunnen werken, recht op het predicaat “absolute bullshit”.

Is Snowden schoothondje van SP-Kamerlid Van Raak?

16 mei 2015

Van Raak van de Socialistische Partij moet wel haast vriendschappelijke banden hebben met Amerikaan Snowden

"Bullshit"

De directeur van de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (AIVD) Rob Bertholee vindt het “echt absolute bullshit” dat zijn dienst “in feite voor de Amerikanen” zou werken, zoals de Amerikaan Edward Snowden beweert. Naar aanleiding van deze uitspraak in de NRC van 1 mei 2015 stelt het Tweede Kamerlid Ronald van Raak van de Socialistische Partij Kamervragen aan minister Plasterk van Binnenlandse zaken.

De inhoud van die zeven vragen bevestigt de algemeen gedeelde zienswijze dat politici in Nederland nauwelijks verstand hebben van inlichtingenwerk. Dat hoeft ook niet, maar hoe verzint Van Raak die vragen? Iedere fractiemedewerker met een beetje ervaring kan de vragen in een half uur zelf beantwoorden en dat levert vooral verwijzingen naar de Wet op de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten (WIV) op. Plasterk zal zeggen dat er gegevens worden uitgewisseld, maar hij doet geen mededelingen over de inzet van inlichtingenmiddelen. Hij zal droogjes meedelen dat Nederland geen strategie heeft ten aanzien van Snowden, dat Rob Bertholee niet in algemene zin van mening is dat journalisten in Nederland niet kritisch zouden zijn en dat er geen gronden zijn waarop Nederland een officieel verzoek tot politiek asiel van de heer Snowden zou kunnen honoreren. Bovendien is gebleken dat Van Raak’s Amerikaanse vriend zijn verhalen kwijt kan, zelfs wanneer hij zogenaamd “geïsoleerd” in Moskou verblijft.

Tweede Kamerlid Ronald van Raak gelooft in goede bedoelingen Snowden

Schoothondje van de SP

Er zijn vast AIVD-medewerkers die Van Raak vragen zouden willen stellen over zijn optreden als “advocaat” van Snowden. Heeft Van Raak soms vriendschappelijke banden met de defector? Van Raak denkt in ieder geval zelf wel dat de Amerikaan als schoothondje van de SP zijn verdediging nodig heeft.

Van Raak zou voorts gevraagd kunnen worden waarom hij Snowden een goede bron voor de AIVD vindt. De mening van Van Raak in een column dat Snowden nu eenmaal bij de NSA heeft gewerkt en dat hij heeft gezien wat de NSA allemaal uitspookt en dat hij weet hoe binnen de NSA over de AIVD wordt gedacht, zal zelfs door een beginneling bij de AIVD als bullshit kunnen worden afgedaan. Van Raak moet vooral vragen blijven stellen, maar niet zelf in columns proberen antwoorden te verzinnen.

Five - Nine - Fourteen Eyes

Tot slot mist Van Raak in zijn Kamervragen het feit dat de Duitse diensten wel degelijk meedoen in de groep die door het leven gaat als de “Fourteen Eyes”.

Dat zijn de landen van de “Nine Eyes” plus Duitsland, België, Italië, Spanje en Zweden. De “Nine Eyes” bestaan uit Nederland, Denemarken, Frankrijk, Noorwegen en de “Five Eyes” (Groot-Brittannië, de VS, Australië, Nieuw-Zeeland en Canada).

Over de ontstaansgeschiedenis van deze “Eyes” hoeft Van Raak alleen maar het internet te raadplegen. 

Luistert NSA ook Rusland af?

Het zijn opmerkelijk genoeg juist de landen verenigd in deze “Fourteen Eyes” die door de defector Snowden tegen elkaar worden uitgespeeld. Het is toch opvallend dat door Snowden alleen 'schandalen' worden onthuld over afgeluisterde 'vrienden' van de Amerikanen. Het is toch naïef te veronderstellen dat de Amerikaanse NSA alleen zijn eigen bondgenoten zou hebben afgeluisterd. Het ligt toch veel meer voor de hand dat de NSA de oude vijand Rusland afluistert. Het land van Putin neemt in ieder geval wel tegenmaatregelen!

“Koude Oorlog”

Snowden heeft na zijn geplande (?) tussenstop in Moskou van de Russen onderdak gekregen. In ruil voor het verzwijgen van de zwakke kanten van het Kremlin, zo niet die van president Putin zelf? Je mag betwijfelen of Edward Snowden een 'perfecte' Russische operatie is die de USA en de oude bondgenoten tegen elkaar uitspeelt. Maar Rusland zou weleens achter deze verdeel en heers operatie kunnen zitten. Wanneer je de geschiedenis van de “Koude Oorlog” kent, weet je waartoe de Russische inlichtingendiensten in staat waren en nog steeds zijn.

Het is niet de eerste keer dat de Russische geheime dienst erin geslaagd is bij de NSA agenten te rekruteren die uiterst gevoelige informatie aan de Russen wisten door te spelen. Russen zijn goede en geduldige schakers.

Journalistiek geeft Snowden te weinig tegengas

Het is vreemd dat veel intelligente mensen, onder wie parlementariërs en journalisten, wél zomaar geloven in de goede bedoelingen van Edward Snowden, maar vervolgens hun verwondering uit spreken over het feit dat de journalistiek in de ogen van de directeur van de AIVD, Rob Bertholee, te weinig tegengas geeft.

Het is toch echt beter te luisteren naar meer bronnen en hun invalshoeken dan Snowden alleen op zijn blauwe ogen te geloven. Dat is pas echt naïef.

Het rommelt bij de AIVD

28 maart 2015

AIVD management moet beter communiceren met de werkvloer 

De Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst AIVD is een gesloten bolwerk. Dat kenmerkt een geheime dienst. Maar daarbinnen is het al lang geen “koek en ei” meer, is er sprake van een tweedeling en verschijnen er veel scheuren in het bastion. In de grote grijze koelcellen van Zoetermeer heerst een kille hokjesgeest. Intern overleg loopt stuk, onderling wantrouwen groeit explosief. Begrip en een luisterend oor worden in de openbaarheid gezocht; voor een geheime dienst een desastreuze situatie. 

Vertrouwensbreuk management en werkvloer AIVD

In een gesloten instantie als een inlichtingendienst moet het management een open en eerlijke relatie hebben met de werkvloer. Maar dat management communiceert heel gebrekkig, verschuilt zich achter wet- en regelgeving, smoort discussies in de kiem en vertoont een weigerachtige houding in een door de werkvloer gewenste, nee geëiste transparantie. 

Loyaliteit AIVD-werkvloer ondergraven door in de kiem gesmoorde discussies

Met repressief optreden zorgt het AIVD-management voor een absoluut vriespunt in de relatie met de werkvloer. Smeekbedes om te worden gehoord, worden genegeerd. Voor het personeel is de limiet van decennia lange loyaliteit bereikt. 

AIVD-personeel zoekt de openbaarheid

Ongenoegens over reorganisaties werden bij de AIVD altijd binnenskamers besproken. Vanwege gebrekkig overleg wordt nu gezocht naar verdedigingsmogelijkheden in de openbaarheid van een ambtenarenrechter.

Vorig jaar zomer werd hardop kritiek geuit op de salarisverhoging van (delen van) het management. De ergernis spitste zich toe op het verzwijgen daarvan. Er wordt geheimzinnig gedaan over belastinggeld!

Recent deden honderden medewerkers openlijk een oproep voor een betere cao voor ambtenaren. Een unicum dat een verandering in het arbeidsethos van de AIVD’er verraadt. Zelfs een bestuurder van de vakbond CNV sprak van een bijzondere situatie.

Die bijzondere situatie blijkt ook uit een vijftigtal bezwaren die de ‘Adviescommissie bezwaarschriften Algemene wet bestuursrecht inzake personele aangelegenheden’ heeft ontvangen van AIVD’ers met betrekking tot niet nagekomen financiële garanties bij hun functioneel leeftijdsontslag.

Al met al de constatering dat nooit eerder zoveel ontevreden berichten naar buiten sijpelden. Wat is er toch aan de hand? 

Intrekking Verklaring van Geen Bezwaar

In een razendsnel tempo groeit de onrust over het steeds vaker intrekken van de Verklaring van Geen Bezwaar (VGB) van AIVD-personeel. Dit gebeurt niet vanwege disloyaliteit aan de geheime dienst, maar vanwege privéomstandigheden!

Het personeel heeft vragen gesteld aan het management als: "Waarom worden gewaardeerde collega’s na jaren van trouwe dienst plotsklaps als mogelijk veiligheidsrisico beoordeeld en wat moet ík doen om die situatie te vermijden?"

Omdat heldere antwoorden achterwege blijven, ontstaat een grimmige polemiek. Herhaaldelijk klinken er verwijten richting de AIVD-top over gebrek aan transparantie en over het onvoldoende verstrekken van heldere criteria met betrekking tot de VGB-problematiek.  

Discussies in de kiem gesmoord

En dan worden de verhoudingen tussen management en werkvloer plotsklaps explosief. Het management van de AIVD gooit olie op het vuur door leidinggevenden op te dragen om aanzwellende discussies in de kiem te smoren. Hierdoor wordt de loyaliteit van het personeel ondergraven en vergroot het zelfs het risico dat gevoelens van onvrede buiten de gebouwen worden besproken. Dat is dom!

Onderzoek door Commissie van Toezicht

Leden van de Commissie van Toezicht op de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten (CTIVD) moeten urgent en zelfstandig een controleonderzoek doen naar de rechtmatige en transparante uitvoering van de Wet veiligheidsonderzoeken bij herhaalonderzoeken van AIVD-personeel. De commissie heeft immers volledige toegang tot alle relevante informatie.

Maar de hoofdrol moet worden gelegd bij een transparant communicerend AIVD management. De autocratische houding van topambtenaren moet drastisch op de schop. 

AIVD-personeel onbeschermd  op straat gezet 

Binnen een geheime dienst moeten persoonlijke zorgen intern veilig en met garanties kunnen worden besproken. Als dat niet kan uit angst voor represailles, kweek je blijvend kwetsbare en dus chantabele medewerkers. Wanneer je die medewerkers bovendien de toegang tot hun werkplek ontzegt, ben je ook controle en invloed op hen kwijt. En erger, hun loyaliteit.

De AIVD neemt een behoorlijk risico om personeel langs de kant van de weg te zetten. Begrip en een luisterend oor zijn immers buiten de dienst snel gevonden. Langduriger zorg zou een betere keus zijn geweest.

Lees ook!!:

https://www.nrc.nl/nieuws/2015/03/28/oudgediende-explosieve-situatie-op-werkvloer-va-1479270-a661398

Ontslagen AIVD-ambtenaren

22 augustus 2013

SP-Tweede Kamerlid Ronald van Raak wil het opnemen voor ontslagen AIVD-ambtenaren

Er is onrust onder medewerkers van de AIVD. Er verdwijnen arbeidsplaatsen die deel uitmaken van het primaire proces. Hoewel de staatsveiligheid niet in gevaar zou zijn, wil de SP een onderzoek.

Ongeruste AIVD'ers kunnen geen kant op maar staan straks wel op straat

Nederlandse media berichtten in augustus 2013 dat er onrust is ontstaan onder de medewerkers van de inlichtingen- en veiligheidsdienst AIVD over een ontslaggolf als gevolg van bezuinigingen.

Er verdwijnen 200 van de 1500 arbeidsplaatsen, waarvan er 80 deel uitmaken van het primaire proces, namelijk het verwerven en verwerken van inlichtingen.

Bertholee en Plasterk boos op loslippige AIVD-medewerkers

Minister Plasterk zei 'bozig' dat het niet de bedoeling is dat AIVD'ers informatie naar buiten brengen over hun eigen ontslag. Zelfs het ontslag van AIVD-medewerkers is staatsgeheim, want 'der Feind hört mit'. Hij hoopt dat meer details over de invulling van de bezuiniging binnen de geheime dienst blijven.

Ook de AIVD-bazen zijn boos op 'naar de media lekkend personeel'. Zij weten dat de media al langer op de hoogte zijn van bezuinigingen en aanstaande ontslagen, maar die wisten nog niet dat er binnenskamers onrust is ontstaan omdat er onzorgvuldig met personeel wordt omgegaan tijdens deze geheime reorganisatie. Eerst niet en dan plots weer wel ontslagen bij medewerkers in het primaire proces. Dat gaat natuurlijk een keer heel erg mis.

Tweede Kamer buitenspel

Niets wijst er op dat de PvdA-bewindsman zich ook maar iets aantrekt van het lot van het personeel, dat hij altijd als 'betrokken en vakbekwaam' heeft opgehemeld. Plasterk verschuilt zich steeds vaker achter zijn eigen geheimhoudingsplicht die hem verhindert de Kamercommissie BZK 'fijnmazig' te informeren: "Het is een verandering ten opzichte van een formatie en een begroting die de Kamer niet in detail kent." Hiermee wordt toch 'het' controlerende orgaan in de democratie, de Tweede Kamer buitenspel gezet.

Reorganisatie AIVD een rommeltje

Dat komt de leiding van de AIVD goed uit. Het is immers een interne, geheime reorganisatie. De minister mag de Kamer niets vertellen en de top van de AIVD kan vervolgens naar eigen goeddunken personeelsleden zonder blikken of blozen lozen. Nu, dat laatste moest echt geheim blijven, toch kregen de media er lucht van.

Sociaal plan?

Omdat het verdwijnen van arbeidsplaatsen voor een groot deel van de AIVD-medewerkers als een verrassing komt, heeft toch ook de eigen Ondernemingsraad zitten slapen of zit in de zak van het management. In ruil voor ontslagbescherming? AIVD-medewerkers kunnen ook geen beroep doen op een sociaal plan. Want als dat er al is, is ook dat geheim. Ook vakbonden worden buiten de deur gehouden. AIVD'ers kunnen geen kant op.

AIVD’ers mogen niet naar Tweede Kamer

SP Tweede Kamerlid, Ronald van Raak, roept ongeruste AIVD'ers op naar de Tweede Kamer te komen., wanneer zij denken dat de staatsveiligheid in gevaar komt. Van Raak zit hiermee op het verkeerde spoor, want de AIVD'ers zijn op dit moment meer geïnteresseerd in het behoud van hun baan dan in staatsveiligheid. Ze zullen niet naar de Kamer komen want het is AIVD-medewerkers verboden contacten te leggen met volksvertegenwoordigers

Neen, de AIVD'ers kunnen geen kant op. Zij worden bij herhaling monddood gemaakt en zijn overgeleverd aan de nukken van hogere ambtenaren bij de AIVD zelf. Hun noodkreet in de media was hun enige hoop op politieke partijen die zich het lot van de AIVD'ers zouden aantrekken. 
Op de SP na, liet geen enkele oppositiepartij van zich horen!!

Chantabele medewerkers

Minister Plasterk heeft toegezegd een zo gedetailleerd mogelijk plan te laten maken van de consequenties van de reorganisatie voor de staatsveiligheid. Is er in dat plan ook aandacht voor het AIVD-personeel? Ontslag is altijd een voedingsbodem voor frustraties.

Hoewel Nederland geen land is van Edward Snowdens of Bradley Mannings, kunnen ontslagen bij inlichtingen- en/of veiligheidsdiensten toch gefrustreerde en chantabele medewerkers genereren. Zo zijn er medewerkers van de in 1994 opgeheven Inlichtingendienst Buitenland (IDB) na ontslag gerekruteerd door buitenlandse inlichtingendiensten en lekten naar de media.

Conclusie

AIVD-medewerkers voelen zich gepiepeld door het management van de AIVD. Ondanks eerdere beloften verdwijnen er toch arbeidsplaatsen in het primaire proces. Deze medewerkers kunnen geen kant op vanwege hun alom aanwezige geheimhoudingsplicht en zoeken steun via de media. Zij worden vervolgens geschoffeerd door de eigen minister, die al in de clinch ligt met de Tweede Kamer en de SP, die de ongeruste AIVD'ers best willen helpen.

Het wordt tijd voor een commissie die toezicht houdt op de uitvoering van deze geheime reorganisatie. Het instellen van een dergelijke commissie zou een zegen zijn. Niet alleen voor het personeel, maar ook in het belang van de staatsveiligheid.