NRC-krantenbezorger dupeert journalist

Krantenjongen niet betrouwbaar? 
Journalistiek ondergeschikt!

Menigmaal werd ik onaangenaam verrast door de krantenbezorger van de NRC, die mijn brievenbus voorbijreed. Een impressie over een verloren strijd tegen de bureaucratische uitgeverijen van de NRC.

Zaterdag

Elke zaterdagmorgen ben ik in blijde afwachting van de zaterdageditie van de NRC. Natuurlijk kan ik alle nieuws gevarieerder, gekleurder en sneller bij diverse aanbieders van het internet halen, maar ik ben nog een beetje van de oude stempel en heb graag een krant op mijn redelijk ruim bemeten eettafel. Als kind had ik niet zo'n eettafel en lag ik bij mijn ouders op zaterdagmorgen op de grond de krant uitgespreid uitgebreid te lezen. In de winter lekker voor de kachel. Misschien kan je zeggen dat ik met name in het weekend een krantenlezer ben uit nostalgische overwegingen. Heerlijk!

De krant in de brievenbus?

Het probleem is dat mijn krantenbezorger een warhoofd is. Hij stopt de krant op de doordeweekse dagen niet bij mij in de bus en hij vindt dat hij mijn brievenbus soms ook op zaterdag kan voorbijrijden. Hij heeft wel een briefje waarop alle wijzigingen staan en er staat dus ook dat hij bij mij op zaterdag de krant moeten laten binnenglijden. Het zijn van die briefjes om het geheugen op te frissen, net zoals de lijsten die het schoonmaakpersoneel van hotels elke ochtend krijgt om te zien in welke kamers alleen de bedden moeten worden opgemaakt of dat ook de hele kamer moet worden schoongemaakt. Dat is - vind ik - al heel wat moeilijker uit te vogelen dan een krant wel of niet in een brievenbus te stoppen.

Brommertje

Nadat de krantenjongen een paar keer had laten blijken dat zijn gedachten ook niet door een geplande (brom-)fietsroute waren op te frissen, verzamelde ik de moed om op de door mij uitgekozen zaterdagmorgen eens naar buiten te blijven kijken wanneer hij weer mijn huis zou voorbijrijden. Hij is vroeg deze keer. Ik hoor in de verte, aan de overkant van de straat al het geluid van zijn brommertje. Ik besluit hem op te wachten en desnoods het portiek in te trekken. Zal je net zien, gaat m'n GSM. De autodealer zegt dat mijn auto klaar is; gelukkig, net voor het weekend. Als ik het gesprek beëindig is het precies half twaalf in de morgen en hoor ik het brommertje van de NRC-krantenman mijn huis voorbij rijden. Ik zie hem in een ooghoek de hoek om scheuren. Zo hard rijdt hij anders nooit.

NRC-klantenservice

Geen krant, niet aan tafel lekker lezen en zeker niet op mijn buik voor de kachel. Dat is balen, zeker als je je er op hebt verheugd. Dan zal ik direct de klantenservice van de NRC moeten bellen of mailen en een bezorgklacht moeten indienen. Dan mag ik beslist ook niet vergeten een vinkje te zetten in het vakje waarin ik aangeef dat ik de krant wil "nabezorgd" krijgen, want het is geen automatisme dat de klantenservice weet dat je die krant natuurlijk wilt hebben. Nou, vergeet het maar zegt NRC-klantenservice: "U bent te vroeg, u kunt pas een bezorgklacht indienen nadat de uiterste bezorgtermijn is verstreken en dat is 13:00 uur op zaterdagmorgen".

Dat er regels zijn voor de nabezorging van een krant kan ik mij voorstellen; er zullen immers genoeg mensen zijn die heel kleinzerig met de stopwatch in de hand klaar staan om te bellen, ook als het sneeuwt en het glad is op de weg. Ja, maar...ik zie die jongen op zijn brommer al mijn straat uitrijden en ik denk niet dat hij terugkomt om speciaal bij mij die ene krant alsnog te bezorgen. En dan blijkt ineens "de krant" een log en ambtelijk instituut te zijn en nog dom ook. "Sorry, meneer...."

Opzeggen

Nu is het genoeg. Ik ga opzeggen, nadat ik nu voor de zoveelste keer de krantenbrommer mijn huis heb zien voorbijrijden en ik ook geen krant krijg nabezorgd. De klap op de vuurpijl is dat de NRC zegt dat het voor de abonnee het gemakkelijkst is om per telefoon op te zeggen en anders met redenen omkleed per brief. Waarom met redenen omkleed? Er is mij ook niet gevraagd naar de reden waarom ik mij als abonnee heb aangemeld. Dus van bijvoorbeeld een nulmeting kan geen sprake zijn.

Trouwens, dat bellen met de klantenservice valt behoorlijk tegen. Eerst moet je je door een keuzemenu worstelen en een gewenste voorkeur intoetsen, waarna een mevrouw of meneer van een callcenter je verhaal aanhoort en je tot slot wordt doorverwezen naar een klachtenafdeling. Klaar? Nee want die afdeling zal jou wel terugbellen, een keer. Wanneer? Dat weten ze ook niet. En je abonnement is nog steeds niet opgezegd. "Ik wil gewoon de krant op een eenvoudige manier opzeggen zoals ik ook abonnee ben geworden". Dat lijkt onmogelijk!

Na zo'n niet naar wens verlopen telefoongesprek - in mijn geval op woensdag - krijg je plompverloren met "de post' op donderdag alsnog "spontaan" de wel erg oude krant van afgelopen zaterdag, met nog ouder nieuws, in je brievenbus. Op zich een gebaar van de NRC waaraan andere kranten een voorbeeld zouden kunnen nemen. Maar je gaat toch denken; "als ik nou niet had gebeld"?

Journalist verliest zijn baan

Maar... klantenservice, journalisten het brood uit de mond stoten is dom.

Wattuh?

Het is zo logisch als wat. Wanneer de krant niet wordt bezorgd ben je teleurgesteld en een beetje pissig omdat je erachter heen moet bellen of mailen. Als dan de krant niet wordt of kan worden nabezorgd wordt je al een beetje boos, zeker ook omdat je je betaalde abonnementsgeld niet of niet automatische terugkrijgt. Je betaalt een paar euro voor een snack bij de automatiek en dan blijkt het vakje leeg te zijn; eigen schuld?

De krant wordt niet nabezorgd, je krijgt je geld niet terug, de week erop vergeet die krantenjongen weer zijn loopbriefje te raadplegen. Wat gebeurt er dan logischerwijs? Je zegt de krant op! Als meer of steeds meer mensen dat doen krijgt de krant steeds minder vaste inkomsten en zal uiteindelijk de journalist zijn werk verliezen. Misschien wat grote stappen in één keer en sla ik wat kleine stapjes over, maar dit is natuurlijk wel het eindresultaat. 

Bedankt krantenjongen, bedankt klantenservice.

Nou als deze gang van zaken geen slechts nieuws is voor een hardwerkende journalist, dan weet ik het niet meer. Tenminste als iemand bij de klantenservice mij nog kan volgen?
Zal ik ze toch nog een briefje sturen?

"Kinderen moeten leren wat wel en niet mag"

Ouders voelen zich beledigd

Is geweld door jongeren tegen ambtenaren, buschauffeurs en treinbestuurders een schijnbaar normale gang van zaken? En als je er wat van zegt komen dan de ouders uit hun holen om even te vertellen dat je van hun kinderen moet afblijven en dat jij hen niet mag terecht wijzen? Minister Plasterk zei eindelijk eens dat ouders hun verantwoordelijkheid moeten nemen. Geweld door jongeren is de schuld van de ouders. Doe er wat aan!

Betrouwbaar ouderschap in tijden van nieuwe autoriteit

Sociale media registreren veel commotie bij ouders naar aanleiding van de oproep van minister Plasterk aan ouders om hun kinderen beter te leren wat wel en niet mag. Waar eerst de halve Nederlandse bevolking vindt dat de overheid meer moet doen voor de doorsnee burger, vinden voornamelijk ouders nu dat de overheid zich niet moet bemoeien met de opvoeding van hun kinderen. Daar moet je van afblijven, dat is een zaak van de ouders.

Oké, zegt Plasterk, akkoord, ik bemoei me er niet mee, jullie moeten inderdaad zelf zorgen voor een betere opvoeding. Zijn diezelfde ouders weer beledigd.

De waarheid is onaangenaam

 

Het is toch bizar dat bijna alle ouders zich op hun tenen getrapt voelen, wanneer de overheid iets zegt over de kwaliteit van opvoeding van kinderen door hun ouders. Kennelijk is de waarheid erg onaangenaam en herkennen ouders dat zij falen. Niemand vindt het leuk dat te erkennen. Maar bij die erkenning zal de verbetering moeten beginnen.

Moet die opvoeding beter?

Dat vindt niet alleen Plasterk, dat vindt niet alleen de overheid, dat is ook de mening van veel ouders over hun buur(t)kinderen. Ja, die opvoeding moet beter vindt iedereen, maar dat geldt niet voor mijn kinderen; wij leren onze kinderen wel respect en zij plegen geen geweld tegen ambtenaren. Dat doen altijd alleen die andere - niet Nederlandse - kinderen.

Die ouders vergeten twee dingen. Ten eerste hebben zij niet eens de tijd, het geduld en de hersens om kinderen consequent op te voeden en ten tweede hebben zij niet de tijd, het geduld en de hersens om te controleren of hun kinderen doen wat hen misschien toch per ongeluk is geleerd.

Het is geen verzinsel dat ouders falen.

Er zijn allerlei rapporten verschenen over de falende opvoeding van kinderen. Minister Plasterk doet namens de overheid de oproep naar aanleiding van een evaluatierapport over geweld van jongelui tegen mensen met een publieke taak zoals medewerkers op ambulances of in het openbaar vervoer.

Maar tik zelf als bezorgde ouder eens het woord “vandalisme” in op Google-nieuws en schrik dan niet van het grote aantal, alleen al in de media genoemde gevallen gepleegd door jonge vandalen met ouders.

Vind je dit overdreven of vind je dat vandalisme in jouw leefomgeving niet voorkomt, tik dan eens het woord “opvoeden” in. Je ziet dan vanzelf een woud van aanbiedingen in opvoedkundige hulp voor hulpeloze ouders. Hoe zou dat toch komen?

Hulp voor ouders bij opvoeding

Elke ouder heeft vast goede plannen en opvoeden is niet makkelijk. Maar als je al hersens hebt dan begin je al na te denken over de opvoeding vóór de geboorte van je kind. Je vindt op internet diverse tips ter voorbereiding op het ouderschap. En anders zijn er nog de tips of informatie over opgroeien en opvoeden, die je kunt halen in je eigen gemeente bij bijvoorbeeld het “Centrum Jeugd en Gezin”. Die instellingen schieten niet voor niets als paddenstoelen uit de grond.

Als je dat als ouder beseft, dan weet je toch dat minister Plasterk gelijk heeft wanneer hij zegt dat ouders kinderen moeten leren wat wel en niet mag.
Hij zegt niet hoe! Als ouder moet je willen leren en dat kan je niet altijd alleen. Je hoeft je niet te schamen voor het gewelddadig gedrag van je kind.
Er wordt veel hulp aangeboden om ouders bij te staan bij het opvoeden.
Pak die hulp dan aan  bij het voeren van een constructieve strijd.

Daar moet je als ouder wel wat voor doen!

Vals Israëlisch spel?

De tredmolen van de geschiedenis

Israël bang in tredmolen

Een column van Gershon Baskin in de New York Times. Baskin is medevoorzitter van het Israel Palestine Center for Research and Information, columnist van The Jerusalem Post en initiatiefnemer van en onderhandelaar tijdens geheime onderhandelingen.

Ahmed Jaabari geliquideerd

In zijn column schrijft Gershon Baskin dat Ahmed Jaabari, het hoofd van de militaire tak van Hamas en verantwoordelijk voor de ontvoering van de Israëlische soldaat Gilad Shalit, door Israëlische raketten is geliquideerd. 
Israël vindt dat het doel van de huidige disproportionele aanvallen op Gaza zo'n afschrikwekkende werking moeten hebben, dat er geen raketten meer op Israël worden afgevuurd. Onzin? Omdat de geschiedenis - het belangrijkste woord in Israël - leert dat Hamas niet zal ophouden zolang er geen wapenstilstand is? De morgen dat hij werd geliquideerd had Jaabari van Israël (middels de Egyptenaren) net een voorstel ontvangen voor een langdurig staakt-het-vuren. Als Jaabari niet was verhinderd tijdig te kunnen instemmen met het voorstel, dan was een nieuwe ronde van geweld voorkomen. Had hij geweigerd, dan was Israël waarschijnlijk op een soortgelijke wijze in de aanval gegaan als ze nu toch heeft gedaan.

Vals Israëlisch spel?

Je weet bijna zeker dat de Israëlische geheime dienst, de Mossad, ontdekte dat er een terroristische aanval vanuit Gaza dreigde en dat het leger preventief luchtaanvallen uitvoerde. Dus Israël is de echte agressor terwijl het land steeds opnieuw stelt dat het geen keuze heeft. Een land mag en moet zich weliswaar verdedigen, maar het is inderdaad de vraag of er geen andere middelen mogelijk zijn. Want, zo schrijft Gershon Baskin in de New York Times, Israël heeft 'het doelgericht doden', invasies, drones, F-16's, economische blokkades en politieke boycots  (tevergeefs) uitgeprobeerd, behalve het sluiten van een overeenkomst. Israëliërs die niet beter weten dan dat het doel (niet verzuipen in de Middellandse Zee) alle middelen heiligt, zijn zelfs bereid te sterven door Israël uitgelokt vijandig vuur. Het gaat hier om op christelijke sentimenten gerichte en geprovoceerde, zo niet uitgelokt geweld. Uitgelokt? Of is het soms toeval dat gewelddadige confrontaties  nagenoeg altijd (lees de geschiedenis er maar op na) oplaaien op die momenten dat de Palestijnen bij de VN op de agenda staan?

Timmermans: "Geen juridische bezwaren voor Palestijnse staat"

De Israëlische propagandamachine - zal wel een onderdeel zijn van de geheime diensten - werkt nog steeds . De Israëlische lobby werkt ook in Nederland, bij de VVD/PvdA en in het sterk geïnfiltreerde Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken. Is het toeval dat draaikont Frans Timmermans, minister van Buitenlandse Zaken in Nederland, vindt dat een erkenning van de Palestijnse Autoriteit als staat door de Verenigde Naties ‘ontijdig en onverstandig’ is. Er zijn volgens Nederland in het geheel geen juridische bezwaren, stelt de in zeer korte tijd gebrainswahte Timmermans, maar een eigen, gedurfde, mening hebben helaas ook de PvdA-ministers en de vicepremier niet meer.

Israëlische lobby in Nederlands kabinet

Conclusie?

Het gaat Israël kennelijk niet om Ahmed Jaabari, niet om Hamas en niet om de VN. Soms twijfelt ook de Israëlische regering aan de steun in de wereld van landen met een joods/christelijke traditie. Een reden om de propagandamachine te laten draaien, sentimenten uit te lokken en om bevriende regeringen te beïnvloeden. Hierin is Israël erg goed, praten met landen die het toch al met de Israëlische politiek eens zijn. Het ontbreekt Israël echter aan overtuigings- en overredingskracht wanneer anderen het op voorhand met ze oneens zijn. Daar zou toch een uitdaging moeten liggen? Israël schijnt niet uit te zijn op een langdurig staakt-het-vuren.

Israël zit bangig vast in de tredmolen die ze anderen misgunt; zijn geschiedenis.

AIVD verhuist naar Nederlandse ambassades

Ontslaggolf bij AIVD?

Nederlandse spionnen zwermen uit over de wereld

In het regeerakkoord van het nieuwe kabinet Rutte-II is afgesproken dat de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst, de AIVD, zijn spionnen uit het buitenland moet terugtrekken. Althans dat er niet meer in het buitenland zal worden geopereerd en dat de benodigde gegevens in het vervolg afkomstig zullen zijn van buitenlandse collega's.  De media in Nederland besteedden hieraan nog nauwelijks aandacht. Kennelijk te druk met andere ingewikkelde zaken die meer tot de verbeelding spreken van krantenlezers en tv-kijkers. In tegenstelling tot dit gebrek aan belangstelling van de media, bracht Zijne Koninklijke Hoogheid de Prins van Oranje direct op 30 oktober 2012 al een werkbezoek aan de geplaagde AIVD in Zoetermeer.

Commissie Davids:"informatieverstrekking  aan Tweede Kamer onvoldoende."

Nauwelijks vier jaar geleden werd de Commissie-Davids in het leven geroepen om een onderzoek te doen naar de voorbereiding en besluitvorming over de politieke steun van Nederland aan de inval in Irak. Slechts twee jaar geleden presenteerde de Commissie-Davids haar bevindingen in een rapport. Een van de belangrijkste conclusies was dat de twee Nederlandse - in het buitenland opererende - inlichtingendiensten, de AIVD en de MIVD veel genuanceerder waren over de situatie in Irak dan buitenlandse (Britse, Israëlische en Amerikaanse) inlichtingendiensten. Zo bleek er geen bewijs te zijn voor actieve Nederlandse militaire bijdrage aan de inval, maar die nuanceringen zijn niet door de Nederlandse ministers overgenomen. Bovendien was de informatieverstrekking door het kabinet Balkenende  aan de Tweede Kamer op sommige momenten onvoldoende.

De Tweede Kamer verplaatst AIVD-spionnen naar buitenland

De Tweede Kamer kan opnieuw in de problemen komen nu het lijkt alsof de Nederlandse regering weer moet gaan blind varen op gegevens van buitenlandse inlichtingendiensten. Gegevens die door het Nederlandse parlement niet zijn te controleren op juistheid en tijdigheid. De Tweede Kamer zal het nieuwe kabinet moeten corrigeren. Het advies van de Kamer zou kunnen zijn dat Nederlandse spionnen 'onderduiken' op Nederlandse ambassades in de wereld, dus het personeel overplaatsen , opdat onafhankelijke nieuwsgaring door Nederlandse onderdanen gegarandeerd blijft. Of de Tweede Kamer kiest weer voor de afhankelijkheid van Amerikaanse, Britse en Israëlische diensten.

Overheidscontrole, privacyschendingen? Niet erg, als we maar krijgen wat we willen!

Panopticon: "macht versus privacy" 

Panopticon debat en keuzes waard!

De documentaire van Peter Vlemmix "Panopticon" schetst een reeds lang bestaand analoog beeld in een nieuw digitaal jasje, namelijk dat van "Big Brother is Watching You". Beklemmend is de documentaire wel, maar niet veroordelend en ook educatief. Het laat de kijker genoeg mogelijkheden na te denken over hoe bedreigend hij/zij de technische ontwikkelingen zelf wil ervaren of niet.

Privacy onder druk? Niet erg, als we maar krijgen wat we willen!

De privacy van ons allen staat onder druk, dat klopt. Maar als we keuzes willen of moeten maken, zoals de documentairemaker wil dat we doen, kan die keuze ook zijn dat we de technologische ontwikkelingen voor 'lief' nemen. En dat doen Nederlanders als volk in Europa. Het is kennelijk niet erg bedreigend om je irisscan af te staan op vliegvelden, je vingerafdrukken bij de gemeente, een filmpje bij het openbaar vervoer of zelfs een foto bij de slijterij. Als we maar krijgen wat we willen, dat is het motto. We willen "alles" en we hebben er "alles" voor over, op een klein select gezelschap privacy watchers en journalisten na.

Bestrijders van de overheid

Jammer dat "overheidbestrijders" in publicaties deze zeer uitgebalanceerde documentaire van Vlemmix bijna willen "misbruiken" voor hun eenzijdig commentaar. Uiteraard verandert technologie - elke dag - de maatschappij. De vraag is, wie wil de vooruitgang tegenhouden, zonder dat er concessies worden gedaan aan bestaande en misschien wel verouderde normen? Wie wil er geen glasvezel en een supersnel internet? Niet meedoen lijkt de enige optie voor jezelf, maar de wereld draait door.

Brenno de Winter wil discussie, hij wil een debat. Hij raakt de kern wanneer hij zegt dat bestuurders niet willen horen. De vooruitgang wil hij niet tegenhouden, heeft er zelf ook voordeel van, maar wil voorkomen dat uitzonderingen (blunders van Diginotar) gemeengoed worden. De overheid moet meer garanties geven, moet transparanter zijn. En mag beslist niet 'zo maar' instrumenten als de bonuskaart van Albert Heijn gaan inzetten bij mogelijke uitkeringsfraude.

Digitale kanker als resultaat van digitale asbest

Zoals weer blijkt uit Panopticon draait alles om geld. Waarom wordt bijvoorbeeld het (illegaal?) downloaden van films gestopt en wordt het individu gestraft met uitsluiting van internet? Omdat het geld kost. De filmindustrie, met name in de VS en in handen van een kleine groep zeer rijke mensen, heeft een enorme macht en zorgt er voor om met de hulp van stromannen in zoveel mogelijk overheden in zoveel mogelijk landen enorme invloed (lobby) uit te oefenen. Het interesseert die zeer rijke mensen geen snars dat 'domme en geïndoctrineerde overheidsfunctionarissen' de privacy van individuen benadelen.

Antropologische en religieuze oorzaken?

Privacy watchers zouden niet alleen de gevolgen, maar ook eens de, misschien wel antropologische en religieuze, oorzaken van schendingen van privacy moeten bestuderen.
Wikileaks wordt bestreden door godvrezende Amerikanen. Piratebay door stinkend rijke Amerikanen van joodse origine. En dan zijn daar nog de God aanbiddende protestantse Nederlanders, die het almachtige controlerende oog van "de Vader" vrezen en dat oog misschien wel willen kopiëren in een willekeurig welk panopticon.

Macht corrumpeert

Is het dilemma soms niet veel eenvoudiger en gaat het er toch alleen maar om hoe de macht en het geld van enkelen blijft gewaarborgd ten koste van de privacy van het individu in de massa?

Superdeal Fox-IT - Nederlandse politie

Wetgeving opsporing cybercrime eindelijk van de grond?

'Terughacken"

De opsporingsbevoegdheden voor politie en Openbaar Ministerie op internet worden versterkt. Dit schreef Minister Opstelten van Veiligheid en Justitie medio oktober 2012 opnieuw aan de Tweede Kamer.
Het wordt tijd dat de (nieuwe nationale) politie ook mag 'terughacken', net als inlichtingen- veiligheidsdiensten in Nederland dat al langer mogen en succesvol in de praktijk brengen.
Ronald Prins van Fox-IT zegt aanvullend dat 'terughacken' als wapen tegen cybercrime niet kan zonder wettelijke basis en wil niet alleen een Nederlandse maar een internationale aanpak.
Hij vergelijkt de cybercrime met piraterij en daarvoor gelden immers ook internationale afspraken. "Nu is hét moment voor de politiek om problemen en oplossingen in cyberspace in kaart te brengen en zich aan een ‘zeerecht’ voor het internet te wagen". Wilco "Wise"finger sluit zich beslist aan bij deze mening.

Veiligheid kerncentrales in geding?

Is het toch niet een gevaarlijk speeltje omdat de politie deze bevoegdheden, zo die er komen, nog lang niet in de vingers heeft. Een passage uit de brief van Justitie aan de Kamer: "Het aantal cybermisdrijven neemt toe en de capaciteit, kennis en ervaring binnen de strafrechtketen houdt hiermee geen gelijke pas". Met andere woorden; "we kunnen het niet aan!"
En wat betekenen de uitlatingen van Jaap-Henk Hoepman van TNO en als hoofddocent verbonden aan de Radboud Universiteit: "Het gevaar schuilt in de ontdekking van de werkwijze door de crimineel/terrorist zelf"en bovendien denkt Jaap-Henk dat de politie toch stiekem een klein achterdeurtje open laat en mee kijkt. Hij is zelfs bang dat de Nederlandse politie zomaar, per ongeluk, de computer van een kerncentrale reset! Het is voor de Nederlandse politie een onmogelijke opgave, zo besluit Hoepman.

Meldpunt cybercrime anoniem?

"Is dit dan wel een overtuigende reden om het er maar bij te laten zitten?",vraagt Mirko zich af. Analoge misdaadbestrijding heeft ook niet de ijdele hoop dat alle misdaden zullen verdwijnen? Het is zelfs niet het ultieme doel!

Natuurlijk zal er alles aan worden gedaan om als opsporingsautoriteiten niet op te vallen, dat is hun werk. Er is ervaring zat bij de Nederlandse politie- en veiligheidsdiensten. En anders zeker toch wel bij commerciële partijen als Fox-IT. Wat heeft eventuele samenwerking tussen overheid en bedrijven zoals Fox-IT te maken met het geweldsmonopolie van de politie? Niets; want er wordt in de reguliere opsporing op wettelijke basis al heel nauw samengewerkt met bijvoorbeeld detectivebureaus en beveiligingsdiensten. Dat kan dus ook met Fox-IT en andere bedrijven.
Misschien zelfs ooit samen met burgers in Burgernet, een politie keurmerk en een soort meldpunt cybercrime anoniem. Laten we er nu mee beginnen.
Bovendien is internationale samenwerking tussen overheid en bedrijfsleven wel geboden als het gaat om aanvallen op de nationale veiligheid. Hoezo geweldsmonopolie? Het kan wel degelijk nodig zijn om zonder toestemming van buitenlandse autoriteiten ‘terug te hacken’. Of is je eigen personal computer heiliger, Jaap-Henk Hoepman? Gebruik je wel een commerciële virusscanner?

Een superdeal tussen Fox-IT en de NL overheid? Waarom niet?

ACP: Nationale politie is bouw-val!

ACP:  Nationale politie is bouw-val!

ACP-voorzitter Gerrit van de Kamp schrijft in het laatste weekend van september 2012 een brief aan minister Ivo Opstelten van Veiligheid en Justitie waarin hij beweert dat de realisatie van de Nationale Politie kraakt.
Hij zegt dat korpschef Gerard Bouman moet zorgen voor een politieorganisatie met voldoende professionaliteit en kwaliteit. De ACP is bang dat het mis gaat met de bouw van de Nationale Politie: 'Conclusie is dat het al misgaat met de heipalen en het fundament, om over de muren en de plinten van het huis nog maar te zwijgen.'
Uit een onderzoek door de ACP blijkt de vrees te bestaan dat de cultuur in de politietop onvoldoende verandert, omdat de "ouwe hap" in de politietop de nieuwe koers bepaalt! 

Cyrille Fijnaut

Ook criminoloog Cyrille Fijnaut zegt in een interview in De Telegraaf dat de nieuwe Nationale Politie te log wordt.
De Nationale Politie wordt volgens Fijnaut te bureaucratisch en daardoor minder slagvaardig. Ook staan ze volgens hem veel te ver af van het lokale bestuur en de bevolking. Fijnaut weerklinkt in de media als volgt: "Met een flinke politiepost in elke gemeente daaromheen, in plaats van de tien eenheden die het nu worden (..) had je een gekwalificeerde politiemacht op een zichtbare manier dicht bij de burger."

Bouwval of Bouman?

Wie kan zich nog herinneren dat Bouman ook tijdens "zijn" eigenhandige en eigenwijze verbouwing van de AIVD in die zelfde bouw-val is gelopen. In januari 2011 werd Bouman als hoofd van de AIVD ook al gewaarschuwd voor bouwfouten. Toen werd hem verweten dat hij oude bouwmaterialen gebruikte, die al aan vervanging toe waren. Tijdens de verbouw van de AIVD werd al regelmatig gerepareerd wat er fout ging. Het huis kwam maar niet op orde! 

Herhaling van zetten uit 2011?
Bouman (bijnamen: Bouwval of Bob de Bouwer) dacht dat hij bij de AIVD veel werk had verzet, maar ook toen werden al veel systeemfouten ontdekt, soms verkeerde muren gesloopt, het ging te snel; vaak even uit koers. Tijdens de verbouwing moest er al onderhoud worden gepleegd. Er waren veel muren rond bepaalde plekken gezet. Een ivoren toren rond de top.

Het cement wordt droog en los zand.

ACP houdt de vinger aan de pols. Intern kan het misgaan met de collegiale verhoudingen. Collega's zien elkaar straks niet meer, ze weten van elkaar niet meer wat ze doen en  hebben geen interesse meer in elkaars werk. Het cement tussen de stenen van deze verbouwing wordt droog en los zand.
Slecht voor de politieorganisatie, slecht voor de samenleving, de politiek en slecht voor de (nieuwe?) minister. Uiteindelijk is de burger de dupe!